Normandië - 2004 Klik hier

	De heenreis
	Langs de autostrade naar Verviers Langs gewone wegen door de Hoge Venen tot St.-Vith. Dan weer autostrade tot net voor Bitburg. Dan terug kleine wegen : Trier, Merzig, Saarlouis, St.-Avold, Morhange, Dieuze, Langatte, Abreschviller, Col du Donon, Schirmeck, Saales, St.-Dié des Vosges, Anould 594 km
	Om 5 uur uit de veren... op mijn bord een briefje Smeer af en toe maar eens wat choco aan je neus om aan mij te denken of duw je gezicht in je bord Doe da goe, Maar kom terug hé L* Ik stop het als een kleinood in mijn portefeuille
	Net als vorig jaar neemt het vrouwke een foto van het vertrek. Net als vorig jaar reis ik helemaal alleen... hoewel, Truus gaat mee. Vele motorrijders noemen de GPS(-stem) Truus... zij zal me begeleiden over de route die ik thuis op de PC uitstippelde. Hierbij werd ik ook geholpen door Meneer Michelin en enkele boekjes.
	De reis vindt plaats in mei 2005.  Het weer is nog niet schitterend geweest, maar voor deze week zijn alle weervoorspellers in binnen- en buitenland het eens : het blijft droog (voor mij het belangrijkst), het wordt warm... zeer warm. Om 6.05 uur kan ik vertrekken. De Antwerpse ring is reeds overdruk, ik voel me er niet echt veilig en ben blij wanneer ik weer rust voel vanaf de brug over het Albertkanaal. Ook in Verviers was het opletten geblazen. Om 8 uur, na 173 km, stap ik even af op Air de Polleur
	Ik verlaat de snelweg en rijd door de Hoge Venen.  Ik ruik het hars van de dennen en de vochtige humus. Ik heb nog geen ervaring met het betere bochtenwerk... zodus wordt de afdaling naar Malmédy een eerste oefening. Op de markt trakteer ik mezelf op een stevig koffietje.  Ik reed precies 200km.
	Bij het uittekenen van de weg, liep het traject toevallig langs dit voormalig hotel in Ligneuville.  Uiteraard denk ik aan de vrienden met wie we hier leuke -maar ook zware- weekends beleefden. Hier voorbijrijden zonder een foto te nemen, zou zonde zijn.
	De baan St-Vith - Prum - Bitburg - Trier - Merzig - Saarlouis bolt vlot en biedt veel afwisseling. Ik ruik voor het eerst de geur van warm gras... het belooft flink warm te worden. De afdaling naar Trier is wondermooi, maar de veiligheid verbiedt me er een foto van te nemen.
	Merzig - St.-Avold is wat industriëler... het centrum van St.-Avold is echter wel gezellig. Ik reed reeds 400 km en dus stap ik even af om een lasagne te eten.
	Ik wissel de landkaarten en mag aan het kleinere banenwerk beginnen. St.-Avold en Faulquemont krijgen van mij de prijs voor het hoogste aantal ronde punten. Teveel is Trop. Zelfs Truus moet even de duimen leggen en het duurt even voor we de baan naar Baronville vinden. Hier worden we opgehouden door een machine die de witte lijnen herspuit. In het landelijke Conthil kijk ik toch even of de motor geen witte uitslag kreeg.
	Tijd om wat te drinken en wat op te schrijven. Een zijwegje inslaan, en je bevindt je ineens helemaal alleen op de wereld.
	In de omgeving van Neufmoulins krijg ik zicht op de Vogezen. Het duurde weer een tijdje voor ik de motor veilig aan kant kreeg om er een foto van te nemen.
	Om 16.45 uur, na 515 km sta ik op de Col de Donon. Met rode kaken verlaat ik mijn eerste haarspeldbocht.  Er is nog werk aan de winkel. Het is heel rustig op de baan en ik geniet van de omgeving. Twee motorrijders zijn de enige mensen die ik tegenkom. De Donon ligt op de grens tussen de Elzas en Lotharingen. Bij de afdaling zie ik een beetje voor mij een hert de baan oversteken.  Ik voel me bevoorrecht en denk ook dat mijn motor dan toch niet zo verschrikkelijk veel lawaai kan maken. Vandaag zag ik ook reeds enkele grote roofvogels, maar ik ken er te weinig van om namen te noemen.
	In St.-Dié moet ik me toch nog haasten om op tijd te komen voor het avondeten. Ik vraag Truus me direct naar het adres te brengen (dat ik ingaf als WayPoint). Zij kwijt zich feilloos van haar opdracht.
	Er zijn nog drie andere mannelijke gasten bij Mr. en Mme Conreaux. We verorberen aan één lange tafel het diner : - een aperitief - een stevige groentensoep - een croutte met fijngehakt vlees erin (specialiteit van de streek) - een lekker nagerecht Ik betaal er 33 € voor de overnachting, 14 € voor het avondeten, 8 € voor een fles rosé. De prijs voor de overnachting was zeker schappelijk : het was een zeer mooie, verzorgde kamer met douche en een balkon. Ik kon op beide oren slapen, want de moto mocht in de garage Conreaux Domaine des Iris 563, Rue du Val de Meurthe 88650 Anould Tel 0033 3 29 57 01 09 Je kan er ook gîtes huren.
	De dame maakte zelf haar bladerdeeg, en er zijn er die weten dat het dan bij mij bijna niet meer stuk kan. Aan tafel betrekken de andere gasten me zo goed mogelijk bij de gesprekken. Dat wordt wat moeilijker wanneer de zoon er bij komt, hij is een begenadigd wielrenner, maar hij praat nog sneller dan hij fietst. De eigenaar spreekt er ook over dat men overweegt de Route des Crêtes af te sluiten voor motoren... ik weet niet hoeveel belang ik aan deze uitspraak moet hechten, maar wie hem nog wil rijden, neemt misschien beter het zekere voor het onzekere. Ik kan ook nog het recept van het aperitief lospeuteren, dat moeten we beslist eens proberen. Het was hier een goed verblijf... een aangenaam einde van een geslaagde dag.