Troyes en Chablis

Waar men rijdt langs Franse wegen
komt men ronde punten tegen.

Bouy-Luxembourg * Lusigny-s-Barse * Géraudot * Radonvillers * D443 naar Vendeuvre-s-Barse * D79 naar La Loge-aux-Chèvres * D43 naar Mesnil-St-Père * Troyes

Troyes * La Vendue Mignot * Chaource * Les Granges * St-Florentin * Pontigny * Ligny-le-Châtel * Chablis

Chablis * Noyers * Buffon * Montbard * Abbaye de Fontenay * Touillon * Morville

294 km

De volgende morgen verwarmt de zon reeds vroeg het erf.
We krijgen een zeer verzorgd ontbijt met onder meer een croissantje en een vers gebakken eitje als we dat wensen.

De boer denkt dat het echter niet mooi zal blijven : hij spreekt over “un peu blanc”.

En inderdaad het wordt wisselvallig die dag. Maar uiteindelijk valt het goed mee, het regent niet echt, maar enkele keren werd ik toch wat ongerust...
Dagen als gisteren... liever niet. Ongezellig en gevaarlijker bovendien.

De twee foto’s zijn met een tussentijd van slechts 15 minuten genomen.

Ik besluit eerst een Fonske van ongeveer 80 km te rijden rond “Lac d’Orient” en “Lac du Temple”. Rond deze meren ligt ook een fietspad, afgescheiden van de rijbaan. Dit heb ik in Frankrijk nog niet veel gezien.  Ook voor wandelaars en mountainbikers moet het hier goed toeven zijn want er zijn ook veel bossen in de streek. Vooraleer aan mijn tocht te beginnen, reed ik naar Lusigny-s-Barse waar ik deze schoonheid aantrof.  De boog is een monument ter ere van Gaston Bachelard, een filosoof.
Ik vind het heel mooi. Volgens een persoon die daar aan het werk was, heeft het ovale verval in de rivier niet echt iets te maken met de boog, het ovaal zou enkel dienen om zuurstof in het viswater te krijgen.

De D1 voert me noordwaarts langs “Lac d’Orient”.  Vaak kan ik er een glimp van opvangen, vaak wordt het zicht onttrokken door dijken of bomen.

Sommige plaatsen zijn klaargestoomd om honderden toeristen te ontvangen.

Truus leidt me zuidwaarts tussen het ‘Lac du Temple” en “Lac Armance”.  Een fantastisch baantje, helemaal alleen op de aarde, een fris bos en enkel het gekwetter van de vogels. Ik rijd langzaam met de motor op een vast toerenaantal om de rust niet al te zeer te verstoren.

Zoals reeds aangekondigd onderweg loopt, de straat dood na ongeveer 6 km.  Niet letterlijk, maar de 135 € die ik moet betalen als ze me betrappen, doen me toch weerkeren om ook rond “Lac Armance” te rijden.

Het GPS bestand is in die zin aangepast; maar als je tijd hebt, zou ik er ook dat doodlopend stukje bijnemen.

Truus brengt me na 93 km weer feilloos naar de motorparking in Troyes.
De stad ziet er al helemaal anders uit nu de suppoosten de belichting verzorgd hebben.

Ik loop even binnen in “Les Halles”. Eigenlijk zijn ze alleen voor de klanten bestemd, maar iedereen laat me toch eens rondsnuisteren. Ze doen me sterk aan “Mercat de la Boqueria” in Barcelona denken.

Tja, hoeveel foto’s van Troyes moet ik hier plaatsen ? Ik beperk me tot deze vier : hierboven het smeedijzeren hek van het Hotel-Dieu, rechtsboven een glasraam waarop Christus onder de wijnpers ligt, en hieronder de kathedraal zelf. Hiernaast een sfeerbeeld van de “Place Israel”.

Ik eet een broodje terwijl ik op een trap zit. Een oude dame wenst me ‘bon apétit’.

Daarna drink ik twee pittige koffietjes in een bar.

Toch nog deze : de plattegrond van Troyes doet ontegensprekelijk aan een champagnekurk denken.

Rechts de “Quartier Bas” met ondermeer de kathedraal; links de “Quartier Haut”, waar de burgerij was gevestigd.

De D444 en D443 bestaan uit lange rechte stukken, met uiteraard hier en daar ruime bochten. Geregeld wordt ik getrakteerd op mooie dorpsbeelden.
Alle torens blijken weer door architecten ontworpen te zijn en ik stop even in Vanly waar deze boerderij en het postkantoor mijn aandacht trekken. Voor andere foto’s onderweg verwijs ik naar de fotopagina’s

De lus net voor en ten noorden van Chablis mag je zeker niet overslaan.

Ik rijd hier over goede baantjes, maar toch helemaal middenin de wijnvelden.

Een echte aanrader.

Ik vind Chablis een mooi stadje en zoek er een parkeerplaatsje voor de motor.
Daarna wandel ik wat rond, drink een Chablis en een koffie.
Ik stuur een SMS-ke naar de mannen met wie ik vaak ‘s vrijdags een pint ga drinken en ga dan weer op weg.

De D956 is een zalige baan die de rit goed laat opschieten.  De bochten worden wat korter, soms meer dan 270 graden, de hellingen steiler. Ik rijd langs het ‘Forêt de St.-Jean’.
In Aisy-s-Amançon steek ik de rivier over en het ‘Canal de Bourgogne’ die vlak naast elkaar stromen over.
In Buffon zijn er enkele mogelijkheden om te eten.

In Montbard sla ik linksaf om al eens een kijkje te nemen bij de ‘Abbaye de Fontenai’.  Het is al veel te laat om het te bezoeken, maar zo weet ik vanaf wanneer het morgen open is : 10 uur.

Vandaar rijd ik over Touillon naar Morville, een deeltje van Fresnes.
Daar kreeg ik spijt van, want Truus begeleidde me ook op een stuk off-road met veel schuivend grind.
Gelukkig loopt alles goed af en behouden mijn panneken en ik ons evenwicht.
Als ‘the middle of nowhere’ bestaat, heb ik hem gevonden...

De gps-route is hertekend en gaat over Fresnes; de baan is daar mooi genoeg.

Ik breek het record. Hier wonen slechts 30 mensen.
Sint-Anna wordt stilaan een grootstad in mijn ogen.

De patron helpt me bij het stallen -en dat mag je letterlijk nemen- van de motor.

Het regent weer lichtjes, dus heb ik geen zin om nog naar een dorp te rijden. Mijn gastheer is bereid een klein menuutje voor te schotelen.

Mijn verblijf is verschrikkelijk netjes. Een zithoek met twee zetels en een tv op een met lijnolie ingewreven natuurvloer. Een ruime slaapkamer, een antieke kast, een goede badkamer. De handdoeken liggen hier niet zomaar op een hoopje... nee, ze liggen netjes in een kast.
Geen stofje te bespeuren. Er daagt me iets.

Ik begrijp niet dat deze kamer slechts twee aren (cfr. sterren in een restaurant) toebedeeld kreeg.

Ik sliep al in drie-aren-kamers die minder mooi en verzorgd waren.

Een beetje later komt Bruno me ‘enchanteren’. Hij is de vriend van Guy. Guy houdt ook van koken en bereidt voor ons drieën een lekker slaatje met geitenkaas en heerlijk gebakken -zoals frieten-  aardappelblokjes. Daarna een keuze aan kaas.
Dit alles met drie glaasjes wijn, zoals steeds, vermoed ik, netjes afgemeten.

Deze maaltijd kostte me 10 Euro, wat zeker niet overdreven was.

Die avond vertel ik over mijn website en Guy rept zich om te zeggen dat hij 5 mensen te slapen kan leggen. Hij werkt met nog met iemand samen die ook 4 mensen kan ontvangen. En hij kan koken voor groepen tot 15 personen. Als het aangekondigd is, kunnen de menu’s rijkelijker uitgevoerd worden met typisch Bourgondische gerechten.

Het werd een gezellige avond.

Het einde werd voor Guy iets minder plezant toen hij hoorde dat ik om 8 uur reeds wilde eten en direct vertrekken. Hij had duidelijk zin om zich uit te slapen...

Marot Guy
Morville La Grande(!!!!) Rue 1
21500 Fresnes
Tel : 0033 3 80 92 12 76

Verblijf : 38 euro voor twee personen (ook als je alleen bent)
Menu : 10 euro