Beaune - Langres

Zondag

La Rochepot * St Romain * Pommard * Beaune
Beaune * D2 Bécoup * Pont d’ Ouche * D33 St-Marie-s-Ouche * Panges * Val Suzon * Selongey * D27 en D112 Auberive * Langres * Villiers-s-Suize
206 km

Ik sta weer om 7 uur op om de moto klaar te maken en om 8 uur te kunnen ontbijten.  De moto staat terug vrij.
Het ontbijt is zeer verzorgd.
Ik babbel nog wat met de uitbater en hij wil zeker mijn website-adres om naar de foto’s te kijken.

Ik heb weer wat tijd over voor ik naar Beaune rijd.
Dus rijd ik eerst eens naar het ‘Chateau de La Rochepot’.  Een slot met vier torens en gekleurde dakpannen dat zijn oorsprong vind in de 11de eeuw. Tijdens de 15de eeuw werd het verbouwd tot haar huidige vorm, maar aan het eind van de 19de eeuw liet Sadi Carnot, zoon van de Franse president, het bijna steen voor steen herbouwen.

Daarna rijd ik nog even langs ST.-Romain.  Daar zag ik ten noorden van het dorp twee tonnenmakerijen.
Om deze foto te nemen keer ik weer helemaal terug naar beneden.

Daarna rijd ik ook nog langs Pommard om daar het ’Château de Pommard’ te bekijken.  Ook dit domein is helemaal omgeven door muren... honderden meters lang.

Aan de zijstraat moedigen platanen me aan de weg verder te zetten.

Om kwart voor 10 sta ik reeds Beaune, zet de motor vast en ga even de ‘Porte Marie de Bourgogne’ bekijken.

Dan stap ik zo vlug mogelijk naar datgene dat de eindbestemming van mijn reis bepaalde : het Hospice van Beaune.

Op het plein voor het hospice geeft een Zwitsers jodelkoor een gratis concertje weg.
Wat later krijg ik felicitaties van een Japanner dat het zo mooi gezongen was.
Ik ga ervan uit dat het ofwel felicitaties waren omdat ik gezwegen had, of omdat ik ook een blauwe polo droeg.

Ik ben duidelijk niet de enige die er vroeg wil bij zijn, maar we zijn de allergrootste meute toch voor, zo zou later blijken.

Het toegangsgeld bedraagt 5.60 Euro. Er is een Nederlandstalig foldertje dat je uitleg biedt bij de verschillende kamers die te bezoeken zijn.

Perfect uitgebalanceerd, niet te langdradig en toch zeer informatief.

Ik geef mijn fototoestel er weer flink van langs en bij het maken van de site zit ik met het probleem : welke foto’s toon ik nu ?
Het is er zo fantastisch mooi.

Meer foto’s vind je op de foto-pagina.

Tot 1972 werden hier zieken verzorgd.  Vanuit hun bed konden de zieken de kerkdienst bijwonen. De balken van het dak getuigen van de humor en de zelfspot van de inwoners van Beaune.

De gekleurde dakpannen zorgen op de binnenplaats vor een uniek beeld.

Ik bezoek ook de keuken: daar staat zelfs een mechaniekje uit 1698 om het spit automatisch te laten draaien. In de apotheek staan honderden flesjes en potjes met alle mogelijke (en onmogelijke) ingrediënten : pissenbeddenpoeder en kreeftenogen...

Een polyptiek ‘het laatste oordeel’ uit de vijftiende eeuw, toegeschreven aan Rogier Van der Weyden is hier eveneens te bewonderen.  De foto’s zijn niet scherp, ik wou fotograferen zonder flits, beter voor de sfeer, maar zonder statief een beetje riskant.

Het is aangenaam toeven in Beaune : ik krijg wat uitleg over de ‘Notre Dame’ van een Fransman die ook in de ban is van de stad. Ik bezoek het ‘Hôtel des Ducs de Bourgogne’.  Ik ga niet binnen in het ‘Musée de Vin’, maar kan wel een maquette en enkele reusachtige wijnpersen bewonderen.
Wat verder koop ik een lekkere baguette en een potje kaas uit de streek... die  zijn voor straks.
Op een terras drink ik een glas pinot noir en daarna een Perrier.  Typich Frans : de lekkere wijn kost 2.8 €, de Perrier 3 €. Mocht ik niet met de motor zijn, ik zou weten wat kiezen.

Een Franse dame neemt deze foto van mij en bij het bekijken ervan moet ik toegeven dat “prominente kenmerken van een bourgondische levenstijl zich opdringen”.

Toch nog één fotootje : op de ‘Place Monge’ kijk ik naar het 14de eeuwse belfort, de robuustheid ervan wordt verzacht door een sierlijk bovenwerk. Jammer dat het aan de andere kanten wat ingesloten zit.

Ik verlaat Beaune om het eerste deel van mijn terugreis aan te vatten.
Zalig rijden langs de D2.

Wanneer ik, net voorbij Bécoup een foto wil nemen, komen een oma en een kleuter naar ‘le belle moto’ kijken... ik draai snel het toestel en fotografeer hen in mijn spiegel.  De foto van de omgeving kan je zien op de fotopagina.

Een fijne afdaling (D18) brengt me naar Pont d’Ouche en op dit romantische plaatsje eet ik mijn broodje en de kaas die ik in Beaune kocht.
Het Canal de Bourgogne telt heel veel sluizen en er zijn fietspaden voorzien voor de liefhebbers

Na de maaltijd volgen we de Ouche en het kanaal, we doorkruisen vele mooie dorpjes, waarbij St-Marie wel heel erg opvalt.
Van daaruit rijd ik noordwaarts op de D104c naar Baulme-la-Roche. Het dorp heeft zijn naam niet gestolen en ik krijg de enige haarspeldbocht van de hele reis voorgeschoteld.

.

Via de D10 en de D7 rijd ik door het ‘Fôret de Panges’.
Truus kondigt een bochtig stukje aan.

Eén van de vele dorpjes dat mijn aandacht trok : Val Suzon

Daarna gaat de tocht wat vlugger.  De banen (D903 en D3) worden breder en rechter; de omgeving vlakker

Ik heb nog wat tijd over en rijd eerst nog even naar Langres.
Ik ga tanken en ontmoet er enkele motords die met oldtimers rijden.  Net als vaak gaat hun aandacht uit naar mijn GPS, blijkbaar is dat daar nog niet zo ingeburgerd.

Ik wilde in Langres eigenlijk alleen maar iets drinken... ik had al genoeg steden bezocht. Maar na de twee koffietjes wist Langres me te boeien met een prachtige kathedraal en een indrukwekkende omwalling.

Ik reed de stad binnen langs de ‘Porte des Moulins’ (foto) en verliet ze langs de ‘Longue Porte’.  Vooral dat laatste moet je zeker eens gedaan hebben. Je voelt je echt in de middeleeuwen, ook al heb je dan een stalen ros.

Truus brengt me naar Villiers-sur-Suize. Ik word er heel ongedwongen en vriendelijk ontvangen door de landbouwer en zijn vrouw.
Ik mag de motor achteraan in de hangar zetten. Deze is misschien 1000 maal groter dan het stalletje waar de pan eergisteren in stond.
Achteraan op het erf staat een enorme paardenstal met prachtige paarden erin.  Ik ga ze even gedag zeggen.
Ik kreeg een biertje, enkele pralines en wat cake gepresenteerd om te bekomen van de trip.
De kamer is gewoon ‘dik in orde’.  Daarnaast beschikken de gasten ook nog over een salonnetje waar ik mijn biertje drink.
 

Voor het eten maakte ik kennis met een Nederlands koppel en hun kindje.  In het begin was het wat afwachten, maar mettertijd kwam het gesprek op gang : de man reed ook met een Pan, maar dan voor zijn werk. Ik begreep vrij snel dat hij bij de politie was.

Het werd een aangename avond aan tafel.
Zachtjes aan werd het gesprek levendig, we spraken vrijwel altijd Frans zodat ook het gastgezin het gesprek kon volgen.
Het eten was lekker en er werd op geen glas wijn ‘meer of meer’ gekeken.

We twijfelden of we als aperitief nu de wijn met vlierbessen of met noten gingen proeven, geen probleem : probeer ze alle twee.
Daarna kregen we een fris meloentje met hesp, fantastisch zelfgekweekt kalfsvlees met rijst en een champignonsausje, heerlijke kazen (chablis en langres zeker eens proberen) en nog peertjes met chocoladesaus. We kunnen er weer tegen.

Roseline en Eric Gruot
La Ferme du Bas Bois
52210 Villiers sur Suize
0033 3 25 31 23 07
fermebasbois@wanadoo.fr

kamer: 38 €, maaltijd : 19 €