Dag 6 : dinsdag 4 augustus
226 km
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|
's Morgens hebben we geluk. Er is een plaatsje vrij aan het raam. Zo kunnen we genieten van het ontbijt én het zicht op het Firth of Lorn. Ondertussen vaart een grote ferry met een stevige snelheid de haven binnen. |
|
||||||||||||||||||||||||
|
En dan vertrekken we zuidwaarts voor onze laatste trip naar Kilmaurs. De eerste kilometers is de omgeving wat minder interessant... of werd deze jongen al een beetje te veel verwend de laatste dagen ? |
|
Maar ten zuiden van Melfort wordt het plots steil en brengen korte bochten ons naar Kilmartin. | ||||||||||||||||||||||||
|
|
En weer begint het te regenen. Magda is gelukkig nu ze schapen met zwarte kopjes kan fotograferen... deze fotomodellen zijn niet te beroerd om wat mee te werken. Melfort en Kilmartin lijken gezellige stadjes, maar wij bollen verder. |
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
In Lochgilphead nemen we de A83, langs Loch Fyne naar Inveraray. Such a long way is het voor ons niet (40 km). |
|||||||||||||||||||||||||
|
|
In Inveraray bezoeken we de bekende gevangenis niet omdat we ze 18 jaar geleden
al eens zagen. We plaatsen de motor nabij een kerk en parkje. Hier kunnen we wel een picknick kopen... enkele belegde "rolls" (tussen sandwiches en pistolets bij ons... ik vind ze zeer lekker). We eten ze in het parkje terwijl het reeds begint te "miezeren". |
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
Een beetje voorbij Inveraray moeten we weer onze regenpakken aantrekken. We passeren weer de oesterbar, rijden nu dapper door en krijgen hetzelfde weer als bij onze vorige doortocht van Clachan naar Tarbet... het water valt met bakken uit de lucht, ik moet goed tegen de wind in sturen en door de velden langs de heuvels dendert het water naar beneden. Daarna nemen we de A814, langsheen Loch Long... een zeer leuk baantje dat met zijn op-en-neer-gaan en zijn talrijke vlotte bochtjes de indruk geeft dat je op een kermisrups zit... alleen, mijn lief zit nu achter mij. |
|||||||||||||||||||||||||
|
Daarna volgen we dezelfde baan langsheen het Gare Loch. Dit zeer diepe meer werd in de tweede wereldoorlog gebruikt door de Navy om te oefenen voor landingen in Afrika en voor D-Day. Nu nog is het de belangrijkste basis voor nucleaire duikboten. |
Tussen Helensbugh en Dumbarton vind ik het onaangenaam rijden. Ik moet wennen
aan de drukke bewoonde wereld en het ene verkeerslicht volgt op het andere. Ik denk dat het dan beter is ineens de A82 te nemen. Ik ben blij dat ik op de autostrade ben. |
|||||||||||||||||||||||||
|
|
We hebben nog wat tijd over en het regent weer pijpenstelen. Daarom stoppen we in Dunlop, op enkele mijlen ten noorden van ons eindpunt. We komen terecht in een dorpsbar waar een tiental bewoners een pintje drinken. Een oudere man knikt vriendelijk en nadat ik mijn regenpak uitstroopte, ga ik naast hem zitten. Hij zelf drinkt halve pints met een whisky'tje erbij. De naam die ze eraan geven, ben ik kwijt. Na het lezen van deze pagina stuurt Janice me een berichtje met de melding dat dit "een Whisky Chaser" heet. De bedoeling is de whisky in één teug uit te drinken en dan de pint bier. Bedankt hé Janice. We knopen een gesprekje aan, maar ik kan hem niet goed verstaan: ligt het aan de drank of het Schotse accent ? |
|||||||||||||||||||||||||
|
Soms gaat de man buiten een sigaretje roken, daarvoor heeft hij een een rollator
nodig,
nee niet omwille van de drank, maar omdat hij het jaar ervoor zijn been brak. Een klant en de bazin achter de bar hebben een serieuze discussie. Behalve een paar krachttermen, verstaan wij van de zaak geen jota. De rest kijkt geamuseerd toe, en ook wij vinden het best amusant. Bij het buitengaan wens ik mijn buur een goede herstel en wel vijf mensen wensen ons een goede reis verder. |
|
|||||||||||||||||||||||||
|
En dan rijden we onze laatste mijlen. Terug naar ons gastgezin bij wie we nog 6 keer zullen overnachten. Het geeft een raar gevoel, we rijden niet naar huis, maar toch geeft het een "thuiskomen"-gevoel. We weten dat we met open armen ontvangen zullen worden. |
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
|
In Schotland bolden we -met de motor- 1420 km. Met de dag Lake District erbij: 1640 km. En ik ben blij dat ik nu weer mag schrijven : "En ons Panneken liet ons geen seconde in de steek." |
||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||