Lake District : dinsdag 28 juli
220 km| Heenreis | Lake District | Doorreis Glasg | Dag 1 | Dag 2 | Dag 3 | Dag 4 | Dag 5 | Dag 6 | Tips ? | Terugreis | GPS |
| Overzicht alle reizen | Inleiding deze reis | ||||||||||
"Doen we het of doen we het niet?"
Het tweede koppel dat geniet van het uitgebreide en met liefde bereide ontbijt komt uit Engeland.
Vroeger doorkruisten ze heel Europa met een Kevertje en een caravan. Nu doet de man wat minder gek : hij is 82, zij 80.
Zij zijn zeer aangename gesprekspartners.
O ja, die is "really dramatic".
Pas thuis leer ik dat dat "Extreem" betekent.
Ze vertelt ook over andere passen die minder steil zijn, en eveneens de moeite waard.
Op voorhand had ik al eens gepolst bij Luc (Lucsa), ook een motorreiziger, en via het internet zachtjesaan een kennis.
Voor hem was het de strafste ervaring tot nog toe en hem was afgeraden die pas te rijden bij regenweer.
We verlaten Braithwaite en rijden via Stair naar Buttermere.
De weg heet de Buttermere Pass.
We starten al direct met onze regenpakken aan.
We worden ook getrakteerd op mooie uitzichten en scherpe bochten. Heel veel varens verkondigen wat we ondertussen voelen : 't regent hier geregeld.
De typische stenen muurtjes omzomen de velden.
Nabij een boerderij telt deze pas twee nijdige bochten. Voor de rest is deze zeer goed te doen; bovendien zijn alle chauffeurs zeer voorzichtig.
Zelfs de strook die aangekondigd wordt met 25% hellingsgraad laat zich goed berijden.
Hier zien we heel wat grote rotsblokken in de velden. De schapen schuilen erachter om zich te beschermen tegen de regen en de gure wind.
Eigenlijk had ik iets meer van het stadje verwacht... later vernemen we dat Cockermouth een leukere bestemming is.
Zoals vaak, moeten we ons eten en drinken aan de bar bestellen en betalen, daarna brengt men je gerechten aan tafel.
Hier eet en drink je goed aan zachte prijzen. Ons hoofdgerecht kost ongeveer 9 £.
We doen hem toch.
Die 25% van deze morgen moet zwaar overschat zijn, want het verschil is enorm.
Bovendien is het weer beginnen te regenen en komen er nog eens veel tegenliggers en kruisen lukt niet, je moet even stoppen.
Op veel plaatsen kan je die zelfs niet zien komen. Haarspeldbochten bestaan hier niet... denk aan een V waarvan één been recht de heuvel op gaat en de struiken belemmeren het zicht.
Wanneer je opzij moet voor tegenliggers, moet je als motorrijder verdomd goed kijken waar je stopt, om zeker te zijn dat je je voeten goed kan plaatsen zodat je niet omkantelt.
En laat er net nu heel wat verkeer uit de tegengestelde richting komen.
Op een bepaald moment gaan we opzij om een wagen te laten passeren...
Daarna krijg ik de motor niet meer vooruit. Telkens schiet het TCS-systeem in gang en dat maakt een zeer onaangenaam geluid.
Ik voel nu niet de onderkant van mijn zitvlak op het zadel, maar de achterkant van mijn dijen.
Magda stelt voor om af te stappen, ik rijd dan een eindje verder op zoek naar een minder steil stuk.
Door de intercom hoor ik haar zuchtend en puffend de weg opkomen.
Het plaatsje dat ik uitkoos, is nog te steil.
Zelfs in mijn eentje duurt het een tijd voor ik weer vooruitgang boek... ik moet afleren te reageren op het gerammel van het TCS-systeem. Het afzetten helpt niet, de motor valt dan gewoon stil.
Nog een beetje verder krijgen we de zaak weer onder controle en bij de verdere beklimming komen we gelukkig niet veel tegenliggers meer tegen.
Na de Hardknott, krijg je er gratis de Wrynrose Pass bij; beiden behalen een hoogte van 393 m.
We bereiken veilig de eindmeet, we hebben gesukkeld, maar we zijn niet gevallen of zo.
Ik voel me zoals een pas bevallen vrouw (denk ik) : deels euforisch en fier, deels gelukkig dat alles goed verlopen is, deels "dit geen tweede keer".
We deden het dus.
Het is veel makkelijker de grote Alpenpassen te rijden, de weg is langer en hoger, dat wel, maar de wegen zijn breder en daar heb je ruime haarspeldbochten.
(van het internet geplukt)Duveltje slaagde erin een mooiere foto en een filmpje op zijn site te plaatsen. Na -ongeveer- anderhalve minuut zie je een Landrover de helling oprijden; dat geeft het indrukwekkendste beeld.
Klik HIER om daarnaar te kijken.
Onderweg lukt het ons wat broodjes te kopen die we ginds verorberen.
Het valt ons op, ook in Schotland, dat we in dergelijke zaken vaak makkelijker snacks kunnen kopen.
En in tegenstelling tot de Motorway-zaken: aan deftige prijzen.
Ik vermoed dat daar vaak mensen staan die, in franchise of zo, zelf voor hun zaak instaan en ze goed verzorgen.
Daarnaast nog een piekfijn verzorgde tuin en alle hulp om de motor in de garage te kunnen zetten.
Het enige minpuntje : wij hadden geen toilet en douche op de kamer.
Mr. and Ms. Amfield
Braithwaite, Keswick, Cumbria
0044 176 877 83 36
44 £ voor twee personen per nacht.
| Heenreis | Lake District | Doorreis Glasg | Dag 1 | Dag 2 | Dag 3 | Dag 4 | Dag 5 | Dag 6 | Tips ? | Terugreis | GPS |